Reen

Ik ben Reen Heitlager, Specialist in Communicatie. Ik train en ik coach. Onder andere binnen het onderwijs.

De klassieke rol van Leerkracht is er niet meer. Met de bezuinigingen die geleidt hebben naar minder speciaal onderwijs en meer regulier onderwijs is het afbrokkelen van de functieomschrijving van een docent al begonnen. En nu we overgaan op zoveel mogelijk gepersonaliseerd leren zijn er opeens geheel nieuwe taken bijgekomen.

Je geeft geen les meer in je vak door de stof klassikaal te behandelen en later individueel te toetsen of de kennis aangeleerd is. Nee, je “coacht de leerling nu naar het zelfstandig plannen van opdrachten en inspireert ze om meer stof tot zich te nemen”. Klinkt prachtig, toch? In theorie. En dan nu de praktijk. Er wordt van je verwacht dat je iedere leerling 100% op je radar hebt, er wordt van je verwacht dat je motiverend te werk gaat en er wordt ook verwacht dat je “gewoon” de vereiste lesstof bij brengt. #hoedan?  

En dat is dus waar ik binnen kom. Bij de hastag hoe dan. Want het is namelijk mogelijk. En niet alleen mogelijk, het is zelfs leuk, vooruitstrevend en helemaal passend bij de tijd waar we nu in leven. Met 4 (!!)ouders werkend in het onderwijs, wist ik 1 ding zeker: ik ging NIET in het onderwijs. Geen pabo voor mij, geen docentenopleiding. Gewoon hééél veel andere opleidingen. Met uiteindelijk in 2015 de opleiding Business Communication Professional- hNLP. En na het behalen van mijn diploma heb ik aansluitend de Business Communicatie Master-hNLP succesvol afgerond.

En dat was de start om uiteindelijk toch bij het onderwijs uit te komen… Nadat ik jaren binnen het bedrijfsleven heb getraind en gecoacht op communicatie. En ik telkens met mijn noeste arbeid vooral de omzet van het desbetreffende bedrijf heb verhoogd, was ik er klaar mee. Ik wilde meer diepgang. Meer voldoening. Meer maatschappelijke betrokkenheid vooral. Ik deed al vrijwilligerswerk met probleemjongeren en binnen de geestelijke gezondheidszorg. En in al mijn ervaringen als trainer was er vooral vaak boven komen drijven dat burn-out, verstoorde werkrelaties en depressies vaak niets met de werksituatie te maken hebben. Het ligt daarvoor al. Met name tijdens onze middelbare school en vervolg onderwijs. Hoe dat komt? Nou omdat we niet geleerd krijgen wie we zijn, wat onze skills zijn en vooral niet hoe we omgaan met communicatie. Zowel extern (wat zeg ik tegen jou) als intern (wat zeg ik tegen mezelf). Raar vind ik dat. Zeker nu, in de tijd van snelheid, social media en hoge verwachtingen.

Dus ben ik me daar in gaan verdiepen. En zo ontwikkelde ik uit trainingsprogramma’s voor jongeren (15-25 jaar). Deze trainingsprogramma’s geef ik op scholen (soms een lesuur, soms een dag en soms een periode). Persoonlijke ontwikkeling, persoonlijke communicatie en persoonlijk leiderschap staan centraal. D.m.v. verschillende oefeningen, zowel individueel als in een groep, krijgen de leerlingen meer zicht op eigen handelen, eigen patronen en eigen belemmeringen. Kennis waar ze de rest van hun leven iets aan hebben èn mee vooruit kunnen. Daarnaast stuitte ik dus op die veranderde rol van de leerkracht. Gelukkig kwam ik vrij snel in mijn zoektocht scholen tegen die al aan de gang zijn met die andere invulling van het docentschap. Die ben ik middels training, coaching en intervisie gaan helpen deze nieuwe aanpak te integreren binnen de school. En het werkt! Zo mooi om te zien dat we samen echt een verbeterde vorm van onderwijs kunnen bieden aan onze jeugd. En hoe fantastisch dat de desbetreffende leerkrachten de nieuwe taken waarderen en zelfs hun werk leuker vinden!

Dus op naar die nieuwe rol als docent! (oh ja, en als we dan toch bezig zijn, dan ook maar persoonlijke communicatie als vast vak in het lesprogramma!!)